Profil de Thanrathonjiab_thayarachPhotosBlogListes Outils Aide

Blog


18 avril

กลับมาแล้ว..กลับมาสู่จุดเริ่มต้น

   หายไปนาน..ไม่ได้มาพิมพ์อะไรต่อมิอะไร

อยากมากมายกับการได้ระบาย..รั่ว..ซึม..และไม่เคยมีมาเติมเต็ม

  อาทิตย์ก่อนมีเพื่อนบวชแต่เวณกรรมเราเองแม่งจำ5อะไรไม่ได้เลย รู้ว่าวัดอยู่ไหน แต่ไม่รู้ชื่อวัด

จำไม่ได้ว่าบวชกี่โมง..หนักไปกว่านั้นมีน้องโทรมาตามยังจำไม่ได้ว่าคุยกะมันจิงจิงเสือกคิดว่าฝัน

อิอิ..ตลกตัวเอง ก็จะไปลุกไหวได้จะไดเล่าก็คืนก่อนวันงานไปกิงเหล้าเค้าเสียงเพลงมาที่ Prop Bar เฮฮาที่เดิม

สงกรานต์ก็ไม่ได้ไปไหน ...... งึมงึม นั่งเศร้าอยู่ที่บ้านแต่ไม่เปงไรอย่างน้อยก็อยู่กับคนที่รักเรา ก็พ่อ+แม่ผมงัยคร๊าบ

เวลาที่บอกว่าให้กับครอบครัวนั้นเป็นครั้งแรกที่เจี๊ยบให้แบบเต็ม100จิงจิง พาพ่อ+แม่ไปกินข้าว+กินไอติม+เลือกหนังไปดู

ซื้อคาราโอเกะให้คุณแม่ แล้วเราก็ยังมีหนังสือของ A Book + วิน เรียววารินทร์ เป็นเพื่อนตั้ง 11 เล่ม (ป.ล.ของวิน เราได้ลายเซ็นด้วย)เอาแบบอ่านเอาตายไปเลย

หยุด 4 วันอ่านไปได้ 5 เล่ม มันพะย่ะค่ะไปเลคร๊าบพี่น้อง555

 
 

     ขอบคุณที่ยังจำได้Open-mouthed

      ขอบคุณSMSที่ทำให้เราได้ยินเสียงเธอผ่านสัญญาณHappy จาก DTAC

   ขอบคุณเวลาไม่กี่นาทีที่คุย

ขอบคุณที่ทำให้เราอ่านหนังสือของอีตา วิน เป็น(ตอนนี้ติดมากมาย)

                ขอบคุณทุกความสุขจากทุกคน(พูดเหมือนจะเยอะ)ที่ทำให้เรายิ้มได้

  ขอบคุณIMPAQ PRESENTATION ที่ทำให้เราได้ทำในงานที่เรารัก

           ขอบคุณคร๊าบบบบบบบ..

 
                                              
   
28 septembre

ขอบคุณที่รักกัน..นะ

 งึมงึม... วันนี้ที่ Office มีกันแค่ 3 คนเอง อิอิอิ เงียบอิบอ๊ายเลย
อยากออกต่างจังหวัดก็ได้แต่นั่งส่ง ฮือฮือ....เศร้าจิงกรู
....แต่3เดือนที่นี้กรูสู้ตาย....
งานหนุกดี เคยแต่ไปแล้วทำเลย แต่ตอนนี้รู้เลยว่ากว่าจะมามีรูปแบบงานได้มันเปงยังงัย
            สู้ เพื่อแม่ ++555++
 ทำในสิ่งที่เรารักมันมีความสุขอย่างงี้นี่เอง
 ขอบคุณเพื่อนและน้องพี่ทุกคนที่ทำให้เราได้ทำงานที่เรารัก
 ขอบคุณพี่ น้อง ที่ Office ทุกคนที่ช่วยสั่งสอนงานนะจ๊ะ อ่ะไรที่เจี๊ยบพลาดเจี๊ยบจะพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้นคร้าบบบบบบ
เย้เย้ เงินออกแว้ววววววววว.........
23 mars

โอ๊ว...ซะงิ่น

โอ๊ว...น่ากลัวมากมาย
นอนมา2คืนม่ะเหนมีอ่ะไร แต่!ในความโชคดีก็มักที่จะมีความซวยอยู่ด้วย
โชคดีที่แดกไพ่ไอ้โต๊ดซะมันหมดตรูด แต่โชคร้ายตอนเจอผีนี่ดิ
แม่งเสือกมาเจอวันสุดท้ายซะงิ่นกรู
ตอนแรกคิดว่าเปรมลุกมาเดินเปิดตู้เย็นแต่ที่ไหนได้
พี่น้องคร้าบบบบบบบบบ....มิมีใครลุกมาเดินเลยคร้าบ
แล้วเสียงเดินก่ะเสียงเปิดตู้เย็นใครหว่ะฮือฮือ...เอาซะกรูซีดเลย
หาดจอมเทียนแม่งเปงไรก่ะกรูหว่ะ ตอนปี48ไปกันเองก็โดนมาปีนี้ก็โดนอีกเวงกำจิงจิง
แต่ไม่เปงไรอีกหน่อยจะได้ไม่โดนงัย555
15 février

AlOnE

...สุดท้ายก็โดดเดี่ยว...
14 ก.พ.มีแต่คนเค้ามีความสุขกันซึ่งจิงๆเราก็มีความสุขดีนะ
แค่ในบางอารมณ์เท่านั้นที่เหงา..
อิอิ คนอื่นเค้าไปเที่ยวกันแต่เรากลับมีงานทำ อืมก็มันดีอยู่DDก็ฉลองวันแห่งความรักท่ามกลาง
หมู่มวลสีแดงสดใส..อิอิ..ไม่ใช่สีแดงของดอกไม้นะแต่เปนสีแดงของอุทัยทิพย์แทน
มองไปทางไหนก็แดง555 มันดี
ทำงานมา5วัน กินเหล้าแม่ง4วันเลย ฮาฮาป้าแกเลี้ยง
อยู่ที่ทำงานก็สนุกดีอ่ะแต่พออยู่คนเดียวทีไรทำไมเราต้องคิดถึงเธอทุกที
ทั้งทั้งที่ไม่น่าจะเปนอย่างงี้แล้ว
เจอกันก็อยากจะคุยให้ดีดีแต่เรานี่ชอบด่าทุกที..เนียนงัยทำเนียนทุกที
โอ๊ย....อยากไปปลดปล่อย..ไปไหนก็ได้..ไปทะเลกัน..ไปที่ไหนก็ได้ได้โปรดดดดดดดดดดด
29 novembre

HaPpY.......

เคยถามตัวเองป่าวว่าความสุขของเราอ่ะอยู่ที่ไหน
 
...อยู่ตอนที่เค้ามีทุกข์...แล้วรอดูจนกว่าเค้าจะมีความสุข...
 
...อยู่เพื่อทำให้ทุกคนหัวเราะ...มีความสุข...
 
...อยู่เพื่อเปงลูกที่ดีของพ่อแม่...
 
...อยู่เพื่อเปงเพื่อนที่ดีของเพื่อน...
 
...อยู่เปงคนดีของสังคม(จะเปงได้ป่าวหว่ะ)...
 
...............เอาเปงว่าอยู่เพื่อที่จะมีความสุข..สุขทุกเรื่องที่ทำ..และไม่ทำให้ใครเดือดร้อน................
22 novembre

สั้นๆ

เคยแอบเปงห่วงใครป่าวอ่ะ....
 
เปงห่วงเสมอนะ เปงห่วงแบบห่างๆ

เพื่อนสนิท..คนแรก

กลับมาแล้วววววววว...
55 หายไปนานหน่อย เพราะมัวแต่ไปเล่งบาสอ่ะ
มันส์ดีเล่นซะเค้าปิดไฟไล่เลยกรู จิงจิงที่เค้าว่ากีฬากีฬาเปงยาวิเศษอ่ะสงสัยจะจิงแห่ะ
เพราะมันสามารถบำบัดจิตใจได้ในระดับนึง
เรารู้จักกับบาสเกตบอลมาตั้งแต่ ป.5 จนถึงทุกวันนี้ชั้นก็รักมันมาหลายปีแว้วอ่ะ
มันทำให้ชั้นเจออ่ะไรหลายๆอย่างในสนามบาสมีเรื่องราวมากมาย
วันนี้เดินคนเดียวเดินไปเรื่อยๆเดินมาจนมาเจอกับคนคนนึง
เจอกันครั้งแรกที่สนามบาส(ม.1)...วันนี้เธอดูไม่เปลี่ยนเลย
เธอยังเหมือนเดิม(กวนตีน)ทุกอย่าง ไอ้เพื่อนเลว(ทำเปงเรียกมัน)แม่งทักกรูก็กวน
แต่ก็ช่างหัวแม่ง...จากที่เมื่อกี้เดินคนเดียว(ซึ่งก็ดีอยู่แล้ว)ก็มีมันเดินเปงเพื่อน(หนักกว่าเก่าอีก)
มันพากรูเดินซะ....เดินทนอย่างกรูอ่ะบ่นเหนื่อยเลย...เลวจิงพากรูมาเดินหาซื้ออ่ะไรก็ไม่รู้
ไม่เหนบอกเลย แต่ตอนจบมันก็เลี้ยงข้าวกรู..555...ขอบใจนะแก
อยากบอกมันจิงจิงว่า..ดีใจที่เจอแก(โดยบังเอิญ)...(จิงจิงอยากเจอบ่อยๆ)
แต่ไม่บอกมันหรอก..ขี้เกียจ..ฟังคำตอบมัน..เด๋วแม่งเหลิง..หาว่าเราอยากเจอ..อิอิ
 
 
 
7 novembre

จิงป่ะหว่ะ

เคยไม่เข้าความรู้สึกตัวเองป่ะ......ถ้าเปงเราอ่ะเคย.....เคยไม่รู้ความรู้สึกตัวเอง...แม่งไม่น่าเกิดขึ้นเลยจิงจิง
 
ทำไมอ่ะเหรอ....ก็เพราะว่ามันไม่ควรไง ก็อย่างว่าถ้าเราอ่ะบังคับความรู้สึกตัวเองได้....มันคงไม่เปงอย่างนี้แหล่ะ
 
มันคงไม่มีความรู้สึก...แอบปลื้ม..รัก..หลง..555 ไม่มีใครหรอกที่ทำได้ ความรู้สึกมันเกิดโดยธรรมชาติ
 
ไม่มีแบบแผน...ไม่มีกฎเกณฑ์...ไม่ใครคาดเดาได้ว่าจะให้มันเปงงัย...หรือว่าแล้วแต่ใคร
 
ถ้าเปงอย่างนั้นจิง ถ้าบังคับได้จิงก็คงมีแต่คนสมหวังไม่มีใครอกหัก..หรือผิดหวังหรอก
 
ทุกคนคงมีแต่ความสุข...แต่ใช่ว่าเราจะไม่มีความสุขนะ..เราอ่ะมีมีที่เรารู้สึกดีดีงัยให้กันงัย..แต่ในฐานะที่ความสัมพันธ์ของเราอ่ะอยู่ได้ตลอด
 
อิอิอิ...ก็ฐานะของพี่ที่ดีที่จะทำให้น้องคนนึงได้หรือว่าฐานะของเพื่อนที่ดี...นั่นแหล่ะคือสิ่งที่ยั่งยืนที่สุด
 
5 novembre

ง่วง...อ่ะแก

วันนี้เปงวันอาทิตย์....ไม่ได้นอนอีกแล้วเนื่องมาจากเมื่อวันเสาร์ไปเดินJ.J.มาแล้วอีปั๊มมันก็บอกว่ามีงานให้ทำ
ต้องการมือขวาของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น....สุดท้ายก็ได้รู้ว่าทำไมถึงต้องการมือขวาที่แท้ก็ให้มาช่วยกันเขียนเลข
555สุดท้ายก็ทำไปเรื่อยเล่นเนตไปด้วยเลยไม่ได้นอนเลย..อิอิอิฮ้าววววววววววว!!!!!
ง่วงแล้วอ่ะ...เค้าลาก่องนะทุกคน
4 novembre

ขอบคุณCUP

จิงจิงอยาก พิมพ์อะไรที่อึดอัดอยู่มากมายแต่ก็อย่าเลย เพราะการบรรยายทางตัวหนังสือมันอาจจะดีก็จิงที่ได้ระบาย
แต่ว่าการที่เราได้คุยกับใครซักคนกลับเปนวิธีที่ดีที่สุด เอาเปนว่าช่างมันเถอะปล่อยมันไป
เปลี่ยนเรื่องดีกว่า...
เมื่อวันศุกร์ไปทำงานมา555ไปทำซะข้ามวันมันข้ามจิงจิงนะ
เปนงานง่ายๆสบายๆแต่เยอะมาก ทีแรกโทรหาเปรียวถามว่าอยู่ไหน
มันบอกว่าร้อยดอกไม้อยู่ เลยถามไปว่าเลิกงานกี่โมงแล้วมันก็ตอบว่าเสร็จเมือไหร่ก็เมื่อนั้น
กำเล่นเอากรูงงเลย ซักพักกรูเลยมีโอกาสได้ไปทำด้วยเลยรู้ว่าที่มันตอบกรูมาอ่ะถูกแล้ว
555กรูทำตั้งแต่บ่ายโมงกว่าๆไปเสร็จเอาตี5ครึ่งอิอิอินั่งซะมันเลยกรู...
แต่ถ้ามีงานหน้าอ่ะอิอิก็จะทำอีกแม่งมันดี ได้อยู่กับดอกไม้เยอะดีอยู่แล้วไม่เครียด
แต่จะเครียดก็ตอนที่ทำไม่ทันนี่ดิ..นั่งทำไปก็ขำไปแม่งสงสัยกรูจะเมาดอกกล้วยไม้หว่ะ
โอยยยยยยยยเมื่ยยยยยไปดีก่า....ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากเพื่อนและน้องทุกคนนะจ๊ะ
ที่ในยามที่ปัญหาพวกเค้าเหล่านี้ที่เดินเข้ามาหาเรา และในยามที่เรามีความสุขพวกเค้าเหล่านี้แหล่ะที่เรานึกถึงเปนอย่างแรก
เจี๊ยบรักเพื่อนๆและน้องๆทุกคนนะจ๊ะ
31 octobre

คำตอบ....ของชั้น

ทำไมเวลาที่เราไม่เข้าใจอะไร ทำไมไม่ถามมาหล่ะ จะเก็บไว้ทำไม
 
แต่พอมาถามแล้วพอตอบไปตรงๆก็กลับบอกว่า "จิงเหรอ" "ใช่เหรอ" "แน่ใจเหรอ"
 
ถ้าบอกไปตรงแล้วยังถามอีกก็อย่าถามเลยจะดีกว่า ก็ในเมื่อตอบไปตรงๆแล้วแล้วจะเอาคำตอบแบบไหนอ่ะ
 
ไม่เหนเข้าใจเลย  แล้วก็ไม่เคยเข้าใจด้วยว่าทำไมต้องมีคำถามต่อท้ายด้วย
 
เราใช้ชีวิตโสดมา3ปีเต็ม แล้วก็ไม่ได้มีใครมาคบกับเราด้วย
 
แต่ในทางตรงกันข้าม ดูเธอสิเธอมีคนมารักไม่เคยทิ้งช่วงให้เธอเหงาเลย
 
ก็ในเมื่อวันนี้เธอมาถามชั้นว่า มีใครรึยัง ตลกหว่ะถามมาได้ก็ในเมื่อเราไม่ใครนี่หว่าแล้วจะให้เราตอบยังงัยอ่ะก็คนมันไม่มีนี่นา
 
ถ้ามีก็เหนแล้วดิจิงป่ะ ไม่เหมือนเธอหนิมาให้เหนเลยว่ามี..อิอิอิ...
 
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มีคนรับรักเราจิงๆเราก็จะบอกนะ บอกแบบตรงด้วย
17 octobre

ช่างไม่รู้เลย

ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้นเคยกันอยู่
มันแฝงอะไรบางอย่าง ที่มากกว่านั้น
ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ว่า...คนนึงมันแอบมันคิดอะไรไปไกลกว่าเปง....กัน
มันคิดอะไรไปไกลกว่าเปง...กัน

ดากานดา

หนังที่เคยดูดูกี่ทีความรู้สึกก็ไม่เหมือนกันซักที
 
ใข่ย้อย- แกสบายดีป่าว
ดากานดา- สบายดี แล้วแกอ่ะ
ใข่ย้อย- อืม
ดากานดา- เออแกมีไรจะพูดเหรอ
ใข่ย้อย- ดากานดา "ชั้นรักแกหว่ะ"
ดากานดา- แกมาทำอะไรเอาตอนนี้
 
กำเลยมึง บอกไปตั้งแต่แรกก็ไม่แห้วแล้ว นั่นคืนความคิดตอนดูแรกๆ
 
ใข่ย้อย- แกสบายดีป่าว
ดากานดา- สบายดี แล้วแกอ่ะ
ใข่ย้อย- อืม
ดากานดา- เออแกมีไรจะพูดเหรอ
ใข่ย้อย- ดากานดา "ชั้นรักแกหว่ะ"
ดากานดา- แกมาทำอะไรเอาตอนนี้
 
เฮ้อได้บอกแล้วโล่ง มันยากเหมือนกันนะกับการจะบอกรักใครสักคน โดนเฉพาะกับคนที่อยู่ใกล้ตัว
คุยกันทุกวัน ไปไหนก็ไปด้วยกัน ถ้าลองเธอไม่สนิทชั้นคงไม่ทำใจที่จะบอกเธอนานขนาดนี้หรอก
 
นั่นคือความรู้สึกที่ได้ดูอีกทีเมื่อไม่นานมานี้เอง
 
ใข่ย้อย- ดากานดา ชั้นคงต้องไปจากที่นี่ ถ้าชั้นรักมันเข้าจิงจิง 
22 septembre

แค่อยากจะรู้

ไม่ได้มาอัพซะตั้งนาน มาทีไรก็เชคเมลแล้วก็ลืม
อืม...เวลาที่เราฟังเพลงไปทำอะไรที่เราอยากทำนี่มันช่างเปนเวลาที่มีความสุขดีแหะ
ถึงบางครั้งจะเปนเพลงเศร้าก็ตาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องเศร้าไปกับเพลงหนิจิงป่ะ
มันก็อาจจะแล้วแต่อารมณ์ตอนนั้นด้วยมั้ง เฮ้อ........
เคยมีคำถามอยู่มากมายรอบตัวซึ่งเราไม่เคยหาคำตอบกับมันซักกะทีอ่ะ
 
ทำไมเวลาที่อกหักแล้วต้องฟังเพลงเศร้า
ทำไมเวลาที่เหงาต้องตอนฝนตก
ทำไมเวลาที่รักใครข้างเดียว เค้าถึงเรียกว่าอกหักทั้งๆที่มันไม่ใช่
ทำไมเวลาที่ทำอะไรให้คนที่เรารักถึงรู้สึกดี ทั้งที่บางเค้าไม่ได้มารู้สึกดีอ่ะไรกับเรา
ทำไมเวลาที่จะเลิกต้องมีเหตุผล ทั้งๆที่ตอนรักกันมันยังไม่เคยหาเหตุผล
ทำไมเวลาที่เรารู้สึกดีๆแล้วเค้าไม่มี
ทำไมเวลาที่มีคนรู้สึกดีๆกับเรากับเปนคนที่ไม่ใช่อ่ะ
ทำไมเวลาที่เรารู้สึกมีความสุขมันถึงกลายเปงช่วงเวลาสั้นๆอ่ะ(ไม่เข้าใจเลย)
ทำไมเวลาที่เราจะรักมันต้องกลายเปนเวลาที่ช้าไปเสมอ
ทำไมเวลาที่เหนเค้ายิ้มเราต้องมีความสุข(แอบสุขอยู่ห่างๆ)
ทำไมเวลาที่เหนเค้าเงียบๆไปเราก็ต้องเปงห่วงอ่ะ
ทำไมเวลาที่โทรไปต้องถามว่าทานข้าวยัง ทั้งๆที่รู้ว่าไม่ใครปล่อยให้ตัวเองมานั่งหิวหรอก(คำถามที่โง่จิง)
ทำไมเวลาที่เรารู้สึกมีความสุขเค้าจะเปนคนแรกที่เรานึกถึง ทั้งๆที่ก็รู้ว่า.....
 
แล้วทำไมกูต้องมานั่งสงสัยด้วยหว่ะทั้งที่มันมีคนตอบอยู่ในคำถามแล้ว
 
12 septembre

55

ไม่ได้อัพมาตั้งนานมัวแต่ไปตะลอนทัวร์อยู่
เมื่อวันอาทิตย์ที่9ได้มีโอกาสไปงานมิตติ้งมา
มันส์มากไอ้ที่มันส์อ่ะหมายถึงตัวกูเองนะมันส์มาก555
อยู่ดีดีก็กระโดดขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีซะงั้นอิอิอิ ไม่รู้อ่ะไรดลใจหว่ะแบบว่าหนุกหนาน
ขอบคุณที่ไมโครโฟนอยู่ที่เรา ขอบคุณที่รีโมตก็อยู่ที่เราอิอิ
คนที่สนุกเลยเปนเรา สำหรับน้องคนใดที่ไม่ได้ร้องเพลงก็ไม่ต้องเสียใจนะ เพราะพี่ได้ร้องแทนน้องๆแล้วนะจ๊ะ
เพิ่งรู้ว่า700มันคุ้มอย่างนี้นี่เอง โอกาสหน้าเด๋วจะไปใหม่นะ
น้องคร้าบอย่าลืมนะว่าเค้าชอบร้องเพลง555 จิงจิงก็สนุกกันในแบบของใครของมันนะ
ใครอยากเต้นก็เต้น ใครอยากร้องเพลงก็...ไม่ได้ร้องเพราะกูลัดคิว55เสียใจด้วยนะ
ขอบคุณผู้ที่ทำให้งานนี้เกิดขึ้นทุกคนนะคร้าบ
พี่รักน้องทุกคนนะแต่....มากกว่า
จุ๊บจุ๊บ
 
 
24 août

อยากบอกว่า...

ทำไมเปนไรไม่รู้...ทั้งทั้งที่เราก็อยากโทรไปหานะแต่พอกดเบอร์ทีไรแม่งเสือกป็อดไม่กล้าโทร
กดแล้วกดอีกแล้วก็กดวางสาย...อยากคุยทุกวันแต่ไม่เอาอ่ะกลัวเค้ารำคาญ
นึกแล้วก็ตลกตัวเองจิงๆทีเรื่องไม่น่ากล้าเสือกกล้า  ดีนะที่ยังกล้าบอกรักเค้าไปแล้วอ่ะ
ไม่งั้นกูเซงตัวเองตายห่าแน่เลย
รู้ว่าไม่มีทาง รู้ว่าเราไม่ใช่ แต่ถ้าบอกว่าชั้นรักแกแล้วจะทำไม
ก็บอกแล้วงัยว่ารักแกจิงจิง

เพิ่งรู้ว่ามันเพราะ

แต่ก่อนนั้นฉันเองก็คิกกับเธอแค่เพื่อน
ต่างเปนเหมือนเช่นเพื่อนที่รักที่คอยเข้าใจ
ไม่เคยคิดว่าความใกล้ชิดที่มันชิดใกล้
จะทำให้หัวใจมันไหวมันหวั่นเหลือเกิน
 
ก็ความรักเริ่มเข้ามาทักจนใจเต้นรัว
มันก่อตัวขึ้นทีละนิดละหน่อยทุกวัน
บอกได้เลยว่าใจของชั้นมันสั่นเพราะเธอ
 
ไม่อยากเปนแค่เพื่อนอีกแล้ว
ขอเปนแฟนเธอเลยแล้วกัน
เปนงัยก็เปนกันให้มันรู้...
ไม่อยากเปนแค่เพื่อนเท่านั้น
ก็หัวใจมันรั้งไม่อยู่
อยากบอกกับเธอว่ารักซักที
 
ก็ไม่รู้ว่าเธอจะคิดเหมือนกันรึเปล่า
จะมีมั๊ยที่ใจเธอนั้นจะแอบเลอะเลือน
จากเพื่อนรักก็แปลเปลี่ยนพรรคมาเปนรักเพื่อน
หากเธอคิดเหมือนกันซักนิดชั้นคงชื่นใจ
 
 
23 août

.........

เซงมากเซงเพราะความโง่ของตัวเอง
นาฬิกาสุดที่รักดันพังซะงั้น
พังเพราะรองเท้าตัวเอง คู่นี้มันเคยลื่นที่เซเว่น
แล้ววันนี้ก็ลื่นหน้าบ้านเลยก๊าบเพื่อนพ้อง
ล้มปุ๊บนาฬิกาก็หลุดจากมือ
เหนแล้วเศร้าเลยพ่ออุตส่าห์ซื้อให้ลูก
แม่ไม่ว่าไรได้แต่ถามว่าหัวแท้กม๊ายอิอิอิ
ข่มใจให้ขำแต่ขำไม่ออกหว่ะสงสารพ่อที่ซื้อให้
ของมีค่าชิ้นเล็กๆแค่นี้ยังรักษาไม่ได้แล้วเราจะไปดูแลใครได้
ก็ดีแล้วหล่ะที่ไม่มีใครรัก ไปรักเค้าเค้าก็ไม่รักจะว่าไปเค้าก็คิดถูกแล้วที่ไม่รักเรา
แม่งของแค่นี้ยังรักษาไว้ไม่ได้ แล้วถ้าเรามีใครมาอยู่ข้างๆจะรักษาคนที่เรารักไว้ได้เหรอ
เปนอย่างนี้เหนทีต้องอยู่คนเดียว อยู่ซะให้เข็ด
18 août

ค่าของคำ

ชอบจังเวลามีคำพูดดีๆ แต่รู้สึกไม่ดีกับคำพูดแย่ๆ
สิ่งเหล่านี้มันขึ้นอยู่กับว่า เราได้ฟังมาจากใคร
ถ้าเราฟังคำไม่ดีจากคนที่เราเกลียด เราจะรู้สึกเฉยๆ
แต่ถ้าเราได้ยินมาจากคนที่เราไม่ได้เกลียดนี่ดิแม่งโคตรรู้สึกแย่เลย
แล้วถ้าเราฟังคำชมจากคนที่เราเกลียดเราก็จะคิดว่ามัน ตอแหล
แต่ถ้าคนที่เราไม่เกลียดชมนี่ดิ ให้ตายเหอะร้อยทั้งร้อยก็ว่าเค้าพูดจิง
อิอิอิ  อย่าบอกนะว่าไม่เคยมีใครคิด กูยังคิดเลย
9 août

ดีพอ.....ออดี้

ก็รู้ดีมาตลอด ก็รู้ว่าเปนเช่นไร
รักเธอมาตลอด ฉันรู้ว่าเธอเข้าใจ
ก็รู้ว่าเธอมีสิทธิ์ จะเลือกจะตัดสินใจ
คนที่ดีที่สุด ไม่โชคดีเสมอไป
 
ฉันก็คนอย่างฉัน อาจจะดูไม่ใช่คนสำคัญ
แต่ขอแค่เธอมีฉัน แต่หล่ะวันก็คงเพียงพอให้ชีวิตนี้ได้หายใจ
 
อาจไม่ใช่คนพิเศษ ทำตัวให้เกินกว่าเป็น
อาจจะไม่ดีเด่น ทำตัวให้เกินกว่าใคร
ฉันไม่มีอะไรมากมาย ไปไหนก็เกรงใจ
พูดจาอาจไม่เก่งเหมื่อนใคร แต่ฉันก็รับฟัง
ฉันอาจไม่สมบูณร์แบบ แต่ฉันว่าเราลงตัว
ฉันอาจไม่สมบูณร์แบบ แต่ฉันว่าฉันดีพอ